تبلیغات
عاشقانه ها..........به یاد بی وفایان
عاشقانه ها..........به یاد بی وفایان

زنده باد مرگ......

اینم یه شعر ترکی دیگه:

عشقین شکیلی

کونلوم قوشونو یازدا یاشیل بیر باغا چــــکدیم

عشقین شکــــــلین بیر بالاجا یارپاغا چــــکدیم

یــــــئللر قــــــــانادیندا ائله دیم یاره حـــــواله

عشق اوچوسو تک سئوگیلیمی اولاغا چکدیم

نـــورلاندی گـــوزوم دلبریمین گـــول قدمیـندن

دوتدوم گــول الیـندن چمنه اوتراغا چــــــکدیم

سرشار ائله دی روحوم ائوین گول نـــفسیندن

شانه ام یوخودی  ساچلارینی بارماغا چــکدیم

گوللندی لبی سانکی قیزیل قونچا گول آچدی

آوازه گـــلیب بــاغچا بــاغی نووراغا چــــکدیم

شادلیق چاناغیندان می ایچیب فکری اونوتدوم

غم موجودونو سینه ده من شاللاغا چـــکدیم

یــــازدیم یــــاریمین شاء نینه زیـــبنده غـــزللـر

طبعین آتینــا گول بزه ییب اوینــاغا چـــکدیـــم

گون باتدی گونشلن قوشولوب یـــاتماغا گئتدی

مجنون کیــمی لیــلا شکیلین تور پاغا چـــکدیم

گون چیخدی یاریم گلمدی گیزلندی <نیر اوغـلو>

هیجرنده اولوب یوردومو باغدان داغــا چــکدیم

73/6/24           روزبه صمدی(نیر اوغلو)


نوشته شده در 1389/03/29 ساعت 19:40 توسط رامین ناصروند نظرات | |

سلام دوستان بعد مدت ها با یه شعر ترکی آپ شدم.

تقدیم به همه دوستان آذری زبان

گوی خزرین گوز گوسی

گوزلیم سن گئجه مین پارلاییجی اولدوزوسان

ائلیمین شانلی ظریف لاله یاناق بیر قیزیسان

بیر ملک سن ائله بیل یئر  اوزونه  نازل اولوب

دیلیمین ازبریسن بو ائلیمین  داد  دوزو سان

آینادان دوم دوروسان گوی خزرین گوزگوسی تک

بیر بولاق اولسا ائلیم قیرمیزی گول یارپیزسان

یوردومون سوزمه بالی قار بویالی آغ کره سی

اورمونون آلماسیسان ائل موغانین قار پیزیسان

ده لی جیران کیمی سن ذیروه لی داغلار بالاسی

بول محبتلی اولان اوز نیریمین یای یازیسان

گاه محبت کانیسان آل گونشین سیبنه سی تک

گاه سویوغسان اوشودر سن ائله بیل داغ بوزوسان

سن<< نیر اوغلی >>بو سوزی آس قولاغا سیرغا کیمی

سویچولوق ائلمه چوخ یوخسا یولوندان آزیسان

71/9/13     روزبه صمدی(نیر اوغلو)


نوشته شده در 1389/03/29 ساعت 19:38 توسط رامین ناصروند نظرات | |

دانشمندان می گویند

هر کس با گل وگیاه

                                   حرف بزند

                   زودتر سبز می شود

من باگل حرف زدم

                            سرخ شد   .


نوشته شده در 1388/09/13 ساعت 17:31 توسط رامین ناصروند نظرات | |

 

من از این فاصله فاصله ها دلگیرم

بی تو اینجا چه غریبانه شبی می میرم

دل من با همه ادمکایی که به دنبال تواند

قهر می گرددو من با خود خود درگیرم

دیرسالی است که می خواهم از اینجا بروم

ولی انگار که با قلب زمین زنجیرم

مثل این است که من با همه هق هق خود

روی سجاده احساس تو جان می گیرم

ساعت گریه وغم هیچ نمی داند ومن

در الفبای زمان خسته این تقدیرم

 


نوشته شده در 1388/09/5 ساعت 18:55 توسط رامین ناصروند نظرات | |

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::


من چیستم؟
لبخند پر ملامت پاییزی غروب در جستجوی شب
که یک شبنم فتاده به چنگ شب حیات ، گمنام و بی نشان
در آرزوی سر زدن آفتاب مرگ


::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

 


نوشته شده در 1388/08/15 ساعت 12:15 توسط رامین ناصروند نظرات | |


             
            .: ::تو چه حسی بودی :.

                        ::تو چه حسی بودی که به من پیوستی::
                        ::و این گونه غریب مرا گسستی::
                        ::نمیدانم تا کی به جاده تنهایی چشم بدوزم::
                        ::نمیدانم تا کی به انتظارت بنشینم::
                        ::نمیدانم این دل تا کی منتظر ترنمی از تو باشه::
                        :: نمیدانم تا کی چشمم به نمایشگر تلفن باشه::
                        تو رفتی و این دل عاشقتر شده::
                        تو رفتی که خاطراتمون برنگرده::
                        ::امشب هم دلتنگتم نه مثل همیشه::
                        ::بلکه بیشتر و بیشترتر از همیشه::
                        ::امشب هم این دل خواهد گریست::
                        ::ولی افسوس که دیگه کسی به یاد ما نیست::


نوشته شده در 1388/07/23 ساعت 20:28 توسط رامین ناصروند نظرات | |

 

 ........  دوستت دارم همیشه

جدایی


فرا رسید لحظه ای كه كاش فرا نمی رسید.
فرا رسید لحظه ای كه كاش در اعماق زندگی محو می شد و به سر نمی رسید.
لحظه جدایی چقدر سخت است .
لحظه جدایی دو رفیق تنهایی ها ، دو رفیقی كه با هم در لحظه های غربت بودند ، و درد
و دل می كردندو درد دل هم را احساس میكردند از ته دل.
با هم بودند در تمام لحظه های غربت ، در تمام لحظه های شادی و غم و غصه با هم بودند
و خاطرات زیبا و بیاد ماندنی بر جا گذاشتند.
حالا كه خاطرات زیبا به جا گذاشتند و همیشه با هم بودند اینك باید از هم جدا شوند.
لحظه جدایی خیلی سخت است لحظه ای كه تنها در چشمان دو رفیق اشك دیده میشد.اشك دوری
، اشك فاصله ، اشك جدایی.
اشكهایی كه هر قطره از آن بیانگر یك خاطره از لحظه های با هم بودنشان بود.
قطره اول كه از چشمانشان جاری شد به یاد روزهای آشناییشان ریخته شد.
قطره دوم اشكهایشان، به یاد روزهایی كه با هم بودند ریخته شد.
قطره سوم اشكهایشان به یاد لحظه سخت جداییشان ریخته شد ، و بقیه اشكهایشان فقط برای

 اینكه دلشان خالی شود ودیگر بغضی در گلویشان نباشد از چشمانشان سرازیر شد.به یاد
 
خنده ها ، قهقهه ها ، به یاد غصه ها ، شادی ها و گریه ها اشك میریختند.و اینك زمانش
و فرا

 رسیده بود كه شعر جدایی را می خواندند.
شعری كه در آن آواز غمگینی بود ، شعری كه در آن آواز آغاز جدایی بود.
دست رفاقت در دستان هر دویشان گرمای خاصی به آن لحظه سرد غمگین بخشیده بود اما
سرنوشت اینچنین می خواست!
حالا كه آنها از هم جدا شده اند و باید دوری هم را تحمل كنند در عوض قلبهایشان تا
ابد در كنار هم به رسم رفاقت باقی خواهد ماند


نوشته شده در 1388/07/23 ساعت 20:23 توسط رامین ناصروند نظرات | |

 

چه نرگس ها تماشا کرده ام من

محبت ها گدایی کرده ام من

<<به هر چشمی به امیدی که این اوست>>

عطوفت ها تمنا کرده ام من

ز چشمانی که بی مهری به من ریخت

چه خواهش های بیجا کرده ام من

<<چه لبهایی مرا دیوانه خواندند>>

چه تحقیری تقاضا کرده ام من

برای کشتن احساس خسته

چه مسلخ ها مهیا کرده ام من

تو گفتی این جدایی را خدا خواست

به چشم تر و حاشا کرده ام من

چه چشمی را درون اشک شستم

چه جامی را ز صهبا کرده ام من

به در یا های دنیا خیره گشتم

چه چشمانی چو دریا کرده ام من

بیا وبر سر خاکم لگد کن

غروری را که رسوا کرده ام من

گناهم در همه عالم همین بود

نگه بر چشم زیبا کرده ام من

<<خداوندا عجب دریا نگاهی است>>

خداوندی که پیدا کرده ام من

 

 


نوشته شده در 1388/07/9 ساعت 14:22 توسط رامین ناصروند نظرات | |


چند جمله تکان دهنده از دکتر علی شریعتی


شرافتِ مرد ، به بکارتِ زن میماند! ...
یکبار که لکه دار شود ، دیگر قابل جبران نخواهد بود! ...
دین ِ چو منی ، گزاف و آسان نبوَد! ...
روشنتر از ایمانِ من ایمان نبوَد! ...
در دهر ، چو من یکی و آن هم مؤمن ،
پس در همه دهر یک بی ایمان نبوَد! ...
 

00000000000000000000000000000000000000


خدایا! ...
رحمتی کن ،
تاایمان ،
نام و نان برایم نیاورد! ...
قوتم بخش ،
تا نانم را ،
و حتی نامم را ،
در خطر ایمانم افکنم! ...
تا از آنانی نباشم که ،
پول دین را می گیرند ،
و برای دنیا کار می کنند! ...
بلکه از آنانی باشم که ،
پول دنیا را می گیرند ،
و برای دین کار می کنند! ...

..........................................................
 
زندگی چیست؟! ...
نان ...
آزادی ...
فرهنگ ...
ایمان ...
و دوست داشتن! ...

 

 


نوشته شده در 1388/07/1 ساعت 14:54 توسط رامین ناصروند نظرات | |

گر محبت کارش سوختن وساختن است

یا به میدان محبت سر خود باختن است

من به میدان محبت گذرم از سر خود

تا بدانند که این حاصل دل باختن است


نوشته شده در 1388/06/23 ساعت 13:53 توسط رامین ناصروند نظرات | |


: